Dramatičan razvoj događaja u Donbasu: Ključni potez mogao bi da odluči sudbinu fronta!

Na više sektora ukrajinskog fronta došlo je do promena koje bi mogle značajno da utiču na dalji tok borbi, dok ruske jedinice pokušavaju da iskoriste oslabljene odbrambene položaje protivnika i prošire prostor za nastavak ofanzive.

Ruska vojska obnovila je napredovanje prema Limanu nakon što je dobila pojačanja, pregrupisala jedinice i povratila deo ranije izgubljenih položaja. Istovremeno, ruske snage nastavljaju operacije u Zaporoškoj oblasti, gde nastoje da zatvore obruč oko Orehova, dok zauzimanje Dobropolja otvara mogućnost prodora prema Slavjansku i Kramatorsku.

Rusko Ministarstvo odbrane prethodnog dana saopštilo je da je Dobropolje, grad na jugu Donbasa, konačno zauzeto. Ovaj grad predstavlja jednu od ključnih tačaka ukrajinske odbrane na tom pravcu, a njegovim gubitkom otvaraju se važni putevi za dalje rusko napredovanje.

Ruski vojni stručnjak, pukovnik u penziji Anatolij Matvijčuk, smatra da kontrola nad Dobropoljem omogućava ruskim jedinicama pristup važnim komunikacijama koje vode prema Kramatorsku i Slavjansku.

„Dobropolje je ključ koji našim trupama omogućava da potpuno izađu na rokadne i glavne puteve koji vode prema Kramatorsku i Slavjansku. To je svojevrstan skok u budućnost koji bi, verujem, uskoro trebalo da dovede do zauzimanja ovih gradova“, izjavio je Matvijčuk za Lenta.ru.

Dobropolje je, prema ruskim izveštajima, zauzeto nakon Pokrovska. Vojni analitičari ukazuju da severno od ovog područja ukrajinska vojska više nema pripremljene odbrambene linije koje bi mogle da zaustave prodor istom snagom kao ranije.

Iako se očekuje nastavak ukrajinskog otpora, ruske jedinice sada praktično izlaze na operativni prostor. Time se otvaraju pravci napredovanja prema Slavjansko-kramatorskoj aglomeraciji sa juga, ali i mogućnost razvoja ofanzive prema zapadu, u pravcu Dnjepra.

Matvijčuk ocenjuje da je ukrajinsku odbranu kod Dobropolja presudno oslabila nestašica ljudstva i vojne tehnike. Prema njegovim rečima, ukrajinske jedinice na ovom pravcu prethodno su iscrpljene operacijama koje je organizovao glavnokomandujući Oružanih snaga Ukrajine Aleksandar Sirski.

On smatra da su elitne ukrajinske jedinice više puta upućivane u napade na ruske položaje, pri čemu su postepeno iscrpele svoje borbene mogućnosti. Takvi gubici, prema njegovoj proceni, doprineli su slomu odbrane Dobropolja.

U Zaporoškoj oblasti rusko Ministarstvo odbrane saopštilo je da su njegove jedinice jurišom zauzele Omeljnik, naselje koje ima značajnu ulogu u operaciji usmerenoj prema Orehovu.

Pojedini vojni analitičari, međutim, oprezniji su u proceni stepena ruske kontrole nad selom. Za sada postoji video-potvrda da su ruske jurišne jedinice ušle u Omeljnik i istakle zastavu na njegovim ulicama, dok potpuna kontrola nad naseljem nije nezavisno potvrđena tim snimcima.

Omeljnik je važna tačka u nastojanju ruske vojske da opkoli Orehov, snažno utvrđeni grad koji predstavlja jedno od ukrajinskih uporišta u Zaporoškoj oblasti. Ruske jedinice nastoje da zatvore obruč oko grada, koristeći napredovanje na okolnim pravcima.

Ruski vojni stručnjak Andrej Maročko izjavio je za TASS da je ukrajinska vojska dobro utvrdila Omeljnik i pokušavala da ga zadrži što je duže moguće.

„Omeljnik je protivnik dobro utvrdio i, naravno, pokušavao je da ga zadrži što duže. Ali kada su naši vojnici oslobodili Červonu Krinicu i počeli dodatno napredovanje severozapadno od Jegorovke, njihov front je počeo da se urušava“, rekao je Maročko.

On smatra da zauzimanje Omeljnika predstavlja dodatnu potvrdu slabljenja ukrajinske odbrane i omogućava ruskim jedinicama da učvrste obruč koji se formira oko Orehova. Prema njegovoj proceni, takav razvoj događaja uticaće na celokupnu ukrajinsku grupaciju raspoređenu u tom području.

Borbe na zaporoškom pravcu nisu završene. Glavno težište sukoba sada se premešta na područje oko Plavnja, gde se nastavljaju operacije obe strane.

Posebno značajne promene zabeležene su kod Limana, poznatog i kao Krasni Liman, gde je situacija duže vreme bila složena. Ruske jedinice ranije su pokrenule odlučnu ofanzivu i potisnule ukrajinske snage iz grada, ali je tokom leta usledila snažna ukrajinska kontraofanziva.

Zbog tih borbi Liman je dospeo u takozvanu sivu zonu, područje bez stabilne kontrole jedne strane. Ukrajinska vojska, međutim, nije uspela da potpuno odbaci ruske jedinice, koje su zadržale položaje neophodne za obnovu napada.

Ruski vojni bloger Jurij Podoljaka saopštio je da su jedinice 25. armije grupacije „Zapad“, nakon pregrupisavanja i odbijanja ukrajinskih napada, uspele da povrate deo prethodno izgubljenih položaja.

Prema njegovim informacijama, ruske snage ponovo su pokrenule ofanzivu na Liman, čime pokušavaju da promene odnos snaga na ovom delu fronta.

Napredovanje prema Limanu istovremeno doprinosi slabljenju ukrajinske odbrane na severoistočnom sektoru. Procena je da ruska vojska možda neće nastaviti prodor sve do Harkova, ali bi zauzimanje Limana značajno doprinelo uspostavljanju kontrole nad zapadnim delom Donbasa.

Na severnom delu fronta ruska ofanziva nastavljena je nakon likvidacije i čišćenja takozvanog Volčanskog kotla. Prema ruskim tvrdnjama, u tom području prethodno je opkoljeno i uništeno približno 2.000 ukrajinskih vojnika.

Ukrajinski komandant Mihail Drapati pokušao je da spreči takav ishod angažovanjem dodatnih snaga, uključujući latinoameričke plaćenike koji su upućeni radi probijanja obruča. Prema ruskim izveštajima, te jedinice ubrzo su se povukle, a pokušaj proboja nije uspeo.

Ruski vojni kanal „Dva majora“ izvestio je da se na sumskom pravcu nastavljaju žestoke borbe u područjima Hotenja i Velike Ribice.

U Šostkinskom rejonu grupacija ruskih snaga „Sever“ prijavila je napredovanje kod Korenjka, tokom kojeg je zarobljen pripadnik 104. brigade ukrajinske Teritorijalne odbrane.

Istovremeno, u Krasnopoljskom rejonu ukrajinska vojska učvršćuje odbrambene položaje kod Turje. Ruska artiljerija i bespilotne letelice izvode napade na te položaje, pokušavajući da oslabe ukrajinske mogućnosti za dalji otpor.

Teške borbe nastavljaju se i u Harkovskoj oblasti, posebno u blizini Kupjanska, Lipaca, Tokarevke i Volčanska. Ukrajinska komanda prebacuje dodatne snage na ove pravce kako bi zaustavila rusko napredovanje.

Paralelno sa kopnenim operacijama, ruska vojska nastavlja udare duboko unutar ukrajinske teritorije. Vojni analitičari smatraju da se te operacije sve više usmeravaju prema jednom širem strateškom cilju – uspostavljanju pomorske i kopnene blokade Ukrajine.

Jedan od značajnijih napada izveden je avionskom bombom FAB na južni most preko Dnjepra u Dnjepropetrovsku. Ruski vojni kanal „Dva majora“ ocenio je da preciznost i povećani domet ruskih avionskih bombi omogućavaju napade na velika infrastrukturna postrojenja bez upotrebe skupih raketa.

Posebno se ukazuje na činjenicu da su pojedini mostovi i veliki logistički objekti izgrađeni još u vreme Sovjetskog Saveza i da predstavljaju izuzetno čvrste konstrukcije. Upotreba avionskih bombi protiv takvih ciljeva, prema ruskim procenama, omogućava ekonomičnije izvođenje udara.

Još jedna značajna promena jeste povećanje učestalosti i obima ruskih napada na zapadne oblasti Ukrajine. Područja koja su ranije smatrana relativno bezbednim sada su sve češće izložena udarima.

Glavne mete predstavljaju vojni aerodromi, železnički čvorovi i drumske komunikacije, odnosno infrastruktura koja ima važnu ulogu u prebacivanju vojne opreme i snabdevanju ukrajinskih jedinica.

U ovim operacijama koriste se i nove mlazne bespilotne letelice „Geranj“, čiji domet i manevarske sposobnosti, prema ruskim procenama, predstavljaju ozbiljan problem za ukrajinsku protivvazdušnu odbranu.

Ukrajinska vojska ima ograničene mogućnosti za njihovo presretanje, jer se rakete američkih protivvazdušnih sistema čuvaju prvenstveno za odbranu Kijeva od raketnih napada. Zbog toga bespilotne letelice predstavljaju dodatno opterećenje za ukrajinski sistem protivvazdušne zaštite.

Ruski vojni analitičari smatraju da cilj ovih operacija nije samo otežavanje dopremanja zapadnog naoružanja i municije ukrajinskim snagama. Još važniji zadatak, prema njihovoj proceni, jeste ometanje ukrajinskog izvoza i smanjenje priliva novca u državni budžet u Kijevu.

U takvoj strategiji istovremeni pritisak na pomorske pravce, kopnene komunikacije, železničku mrežu i vojnu infrastrukturu trebalo bi da oslabi sposobnost Ukrajine da održava snabdevanje svojih oružanih snaga i finansira nastavak ratnih operacija.