admin
Velika piramida u Gizi već hiljadama godina izaziva pitanja na koja arheolozi, inženjeri i istraživači još pokušavaju da pronađu odgovore, a pojedine njene karakteristike podstiču teorije koje daleko prevazilaze uobičajena objašnjenja o drevnom Egiptu.
Istorija starog Egipta privlači milione ljudi širom sveta. Zemlja faraona, sa svojim monumentalnim građevinama i vezama sa drevnim božanstvima, ostala je simbol civilizacije čija dostignuća i danas izazivaju divljenje.
Posebno mesto zauzimaju piramide, koje su od davnina povezivane sa bogovima i vremenima kada su, prema drevnim verovanjima, božanska bića hodala među ljudima.
„Vesti koje ćete teško pronaći bilo gde drugde! Pridružite se našem Telegram kanalu i saznajte ono što drugi ne objavljuju!“
Velika piramida u Gizi smatra se jednim od najizuzetnijih graditeljskih poduhvata u ljudskoj istoriji. Preciznost njene izgradnje i složenost pojedinih konstrukcionih rešenja toliko su impresivne da bi njihovo ponavljanje predstavljalo ozbiljan izazov čak i za savremene inženjere i arhitekte.
Prema preovlađujućem arheološkom tumačenju, egipatske piramide građene su kao grobnice, odnosno mesta večnog počinka faraona. Njihova izgradnja obično se smešta u period između približno 2589. i 2504. godine pre nove ere. Međutim, pojedini istraživači smatraju da su građevine na visoravni Giza znatno starije i da njihova prvobitna namena nije bila sahranjivanje vladara.
Ovakva razmišljanja zasnivaju se na uverenju da je staroegipatska civilizacija posedovala mnogo naprednija znanja nego što joj se danas pripisuju. Njeni graditelji nisu raspolagali električnim alatima, savremenim transportnim sistemima niti tehnikama za obradu kamena kakve postoje danas.
Prema uobičajenom shvatanju njihovih tehnoloških mogućnosti, nisu koristili ni točak za transport građevinskog materijala, a ipak su podigli građevinu izuzetne geometrijske preciznosti.
Upravo zbog toga otvara se pitanje zašto bi drevni Egipćani ulagali toliko truda u podizanje gotovo savršene piramide ukoliko je njena jedina svrha bila da posluži kao grobnica.
Zagovornici drugačijeg objašnjenja posebno ističu odsustvo hijeroglifskih natpisa u njenim unutrašnjim prostorijama, kao i činjenicu da u Velikoj piramidi nije pronađena mumija faraona. Za njih je to jedan od glavnih razloga za preispitivanje njene namene.
Jednu od neobičnijih teorija zastupa američki autor i istraživač alternativnih teorija Dejvid Vilkok, koji smatra da bi funkcija piramida mogla biti povezana sa gravitacijom i prikupljanjem energije.
Prema njegovom objašnjenju, gravitacija predstavlja svojevrsnu reku energije koja teče prema Zemlji, dok bi građevina levkastog oblika mogla da usmerava tu energiju, izazivajući njeno kruženje i stvaranje vrtložnog toka. Iz takvog tumačenja proizlazi pretpostavka da je Velika piramida možda predstavljala ogromnu energetsku mašinu, izgrađenu pomoću tehnologije koja je kasnije izgubljena.
Razmere same građevine dodatno podstiču raspravu. Procenjuje se da je za njenu izgradnju upotrebljeno približno 2.300.000 kamenih blokova, pojedinačne težine od dve do 30 tona, dok pojedini blokovi premašuju čak 50 tona.
Način njihovog transporta i postavljanja ostaje predmet istraživanja, a među objašnjenjima se nalazi i tehnika kvašenja peska vodom radi lakšeg prevlačenja teških tereta.
Spoljašnja obloga Velike piramide, prema iznetim procenama, sastojala se od približno 144.000 kamenih blokova. Navodi se da su njihove površine bile izuzetno precizno uglačane i ravne, sa odstupanjem od svega jedne stotinke inča, odnosno približno 0,254 milimetra.
Debljina pojedinih elemenata iznosila je oko 100 inča, odnosno 2,54 metra, dok je njihova težina dostizala približno 15 tona. Takvi podaci koriste se kao argument da su drevni graditelji posedovali izuzetna znanja iz matematike, fizike, geometrije i geologije.
Posebno je zanimljiva geometrija Velike piramide. Središnji delovi njene četiri strane blago su uvučeni, zbog čega građevina zapravo ima osam površina umesto četiri potpuno ravne strane. Ova karakteristika teško se uočava sa zemlje, ali pod određenim svetlosnim uslovima postaje vidljiva iz vazduha. Najizraženija je tokom izlaska i zalaska sunca u vreme prolećne i jesenje ravnodnevice, kada senke otkrivaju njenu neobičnu strukturu.
Još jedna konstrukciona osobenost povezana je sa temeljima. U pojedinim opisima navodi se da su ugaoni temeljni elementi oblikovani po principu kuglastog zgloba i ležišta, čime je omogućeno prilagođavanje toplotnom širenju materijala i pomeranjima izazvanim zemljotresima. Takvo rešenje navodi se kao dodatni pokazatelj razvijenog graditeljskog znanja drevnih Egipćana.
Ni položaj piramide nije manje zanimljiv. Prema određenim merenjima, ona je gotovo savršeno orijentisana prema geografskom severu, sa odstupanjem od svega tri šezdesetine stepena, odnosno 0,05 stepeni.
Pošto se položaj geografskog Severnog pola vremenom menja, izneta je i pretpostavka da je u određenom istorijskom trenutku njeno poravnanje moglo biti potpuno precizno.
Pojedini istraživači idu još dalje, tvrdeći da se Velika piramida nalazi u svojevrsnom geografskom središtu kopnene mase Zemlje. Prema tom tumačenju, paralela koja prolazi kroz najveću količinu kopna i meridijan koji preseca najveću kopnenu površinu ukrštaju se na dve tačke na planeti. Jedna se nalazi u okeanu, dok se druga, prema toj teoriji, poklapa sa položajem Velike piramide.
Zagovornici teorije o izuzetnom matematičkom znanju graditelja ukazuju i na numeričke odnose koje dovode u vezu sa dimenzijama piramide. Jedan primer odnosi se na granitni kovčeg u njenoj unutrašnjosti.
Tvrdi se da dvostruki obim njegove osnove, izražen u piramidalnim inčima i pomnožen sa 10 na osmi stepen, daje približnu vrednost srednjeg poluprečnika Sunca. U tom proračunu koristi se vrednost od 270,45378502 piramidalna inča, a rezultat se povezuje sa približno 427.316 milja.
Slična numerička veza predstavlja se i kada je reč o masi planete. Masa Velike piramide procenjuje se na približno 5.955.000 tona, a njenim množenjem sa 10 na osmi stepen dobija se broj koji se u ovoj teoriji dovodi u vezu sa masom Zemlje. Dodatno se tvrdi da zakrivljenost površina piramide odgovara poluprečniku naše planete.
Takva tumačenja polaze od pretpostavke da su graditelji poznavali matematičke i fizičke zakonitosti čije bi precizno određivanje danas zahtevalo složene proračune. Posebno se naglašava da su njihova dostignuća ostvarena bez lasera, računara, električnih alata i naprednih sredstava za transport velikih kamenih blokova.
Iz svega toga proističe pitanje koje zastupnici alternativnih teorija smatraju ključnim: Da li je Velika piramida zaista podignuta isključivo kao grobnica ili je imala sasvim drugačiju funkciju koju savremena nauka još nije prepoznala?
Među mogućnostima koje oni razmatraju nalazi se pretpostavka da je građevina služila kao ogromno postrojenje za prikupljanje i korišćenje energije, kao jedna velika energetska mašina.
Pojedini autori odlaze i korak dalje, postavljajući pitanje da li su drevni graditelji znanja potrebna za njenu izgradnju mogli dobiti iz nekog božanskog izvora, kako sugerišu stara predanja o bogovima koji su nekada boravili među ljudima.
Upravo tu počinje možda najveća misterija Velike piramide u Gizi. Kako je moguće da je pre više od 4.500 godina podignuta građevina takvih razmera i preciznosti, uz sredstva koja se pripisuju tadašnjim graditeljima?
Težina kamenih blokova, savršena orijentacija prema stranama sveta i složeni matematički odnosi otvaraju pitanje da li je istorija njenog nastanka zaista potpuna. Što se dublje ulazi u tajne piramide, sve je teže zanemariti mogućnost da su u njenoj izgradnji učestvovali nosioci znanja o kojima danas gotovo ništa ne znamo.
Jedna od najintrigantnijih pretpostavki vodi prema postojanju nepoznate, tehnološki razvijene civilizacije koja je mogla prethoditi starom Egiptu. Možda su njeni pripadnici raspolagali metodama gradnje i poznavanjem prirodnih sila koje su kasnije izgubljene.
Želite da saznate najvažnije vesti čim ih objavimo? Pratite nas na Telegramu i nijedna nova objava vam neće promaći
U tom slučaju, drevni Egipćani mogli su naslediti građevinu, njene ostatke ili znanja potrebna za njeno dovršavanje. Takva mogućnost potpuno bi promenila dosadašnje predstave o razvoju ljudske civilizacije i otvorila pitanje koliko je važnih poglavlja istorije zauvek nestalo.
Posebnu dimenziju ovoj misteriji daju drevna egipatska predanja o bogovima koji su boravili na Zemlji, prenosili znanja ljudima i upravljali silama prirode. U alternativnim tumačenjima tih predanja pojavljuje se mogućnost da su iza priča o božanskim bićima stajali predstavnici nepoznate civilizacije.
Ako su takva bića zaista učestvovala u nastanku monumentalnih građevina, onda se postavlja još neobičnije pitanje: da li je Velika piramida izgrađena za potrebe koje su bile poznate samo njima? Upravo na tom mestu teorija o ogromnoj energetskoj mašini dobija sasvim drugačije značenje.
Prema takvoj zamisli, piramida nije morala biti samo spomenik, hram ili grobnica, već deo mnogo složenijeg sistema za prikupljanje, usmeravanje ili korišćenje energije. Njena geometrija, unutrašnje komore i položaj na Zemlji mogli su imati funkciju koju današnji čovek još ne razume.
Ostaje i mogućnost da su znanja o radu takvog sistema nestala zajedno sa njegovim tvorcima, ostavljajući budućim generacijama monumentalnu kamenu konstrukciju čija je prava svrha zaboravljena.
Ali ko su mogli biti ti graditelji? Pripadnici neke davno iščezle zemaljske civilizacije, narod koji je napustio područje Egipta i odneo svoja znanja na drugo mesto ili posetioci iz kosmosa, čije je prisustvo kasnije sačuvano u pričama o bogovima?
Nijedna od tih mogućnosti nije utvrđena, ali svaka otvara novo pitanje o poreklu i nameni Velike piramide. Možda najveća tajna Gize zato nije samo način na koji je piramida podignuta, već razlog zbog kojeg je uopšte stvorena. Ako je zaista bila ogromna energetska mašina, kome je njena energija bila potrebna, šta je pokretala i zašto je prestala da radi?
Autorska prava Webtribune / Tekst / Slika / Video /