admin
U kineskoj vojnoj avijaciji razmatra se tehnološko rešenje koje bi moglo ozbiljno da promeni odnos snaga na Pacifiku i dovede američke vazdušne operacije pred potpuno nove izazove.
Dok Sjedinjene Američke Države nastoje da zadrže vojnu prednost u azijsko-pacifičkom regionu, kineski konstruktori rade na proširenju mogućnosti svojih najmodernijih borbenih letelica.
Važne vesti često donose neočekivane preokrete! Pratite naš Telegram kanal i budite među prvima koji će saznati za njih.
Posebna pažnja usmerena je na otkrivanje ciljeva na velikim udaljenostima, prikupljanje podataka o protivničkim avionima i povezivanje različitih vazdušnih platformi u jedinstven sistem osmatranja.
Kako piše nemački Focus, u članku novinarke Veronike Lerl objavljenom 2. novembra, kineski stručnjaci predložili su ugradnju dodatnih radarskih sistema u krila stelt lovaca J-20. Takva modernizacija omogućila bi ovim avionima da preuzmu deo zadataka koji su dosad bili rezervisani za velike letelice za rano radarsko upozoravanje.
Među njima su američki E-3 Sentri i kineski KJ-500, specijalizovani avioni koji nadgledaju široke vazdušne prostore i pružaju informacije drugim borbenim jedinicama. Ukoliko bi novi koncept bio uspešno razvijen, kineski lovci mogli bi da objedine borbene i izviđačke sposobnosti u znatno većoj meri nego danas.
Suština predloženog rešenja jeste povećanje površine na kojoj se nalaze radarski senzori. Kod klasičnih borbenih aviona glavni radar smešten je u nosnom delu, što ograničava raspoloživi prostor za njegovu antenu. Postavljanjem dodatnih radarskih elemenata u krila otvorila bi se mogućnost osmatranja iz više uglova i prikupljanja znatno šire slike vazdušnog prostora.
Međutim, takva konstrukcija donosi ozbiljne tehničke probleme. Krila lovaca relativno su tanka, pa je prostor za elektronske komponente ograničen. Istovremeno, radarski sistemi zahtevaju odgovarajuće hlađenje i dodatno napajanje električnom energijom.
Stručni portal Defence Security Asia upozorava i na moguće posledice po upravljanje letelicom i njene stelt karakteristike. Svaka izmena konstrukcije mora da bude usklađena sa zahtevima smanjene radarske uočljivosti, koja predstavlja jednu od najvažnijih prednosti J-20. Predložena tehnologija zasad nije praktično ispitana.
Posebno mesto u kineskim planovima mogla bi da dobije dvosedežna verzija lovca J-20S. Drugi član posade bio bi zadužen za nadzor elektronskih sistema i koordinaciju bespilotnih letelica koje bi delovale zajedno sa borbenim avionom.
Takvi dronovi mogli bi da zauzimaju dodatne položaje za radarsko osmatranje i pokrivaju delove vazdušnog prostora koje avion u horizontalnom letu teško može da nadgleda. Umesto oslanjanja na jednu veliku letelicu za rano upozoravanje, više manjih vazdušnih platformi zajednički bi prikupljalo podatke i stvaralo objedinjenu sliku situacije.
Ovakav pristup mogao bi da smanji zavisnost kineske avijacije od velikih i izuzetno skupih radarskih aviona. Istovremeno, raspoređivanje senzora na različite letelice omogućilo bi šire osmatranje i fleksibilnije organizovanje vazdušnih operacija.
Najozbiljnija posledica ovih tehnoloških planova, međutim, odnosi se na američke avione za dopunu goriva u vazduhu. Američki vojni portal 19FortyFive povezuje kineski projekat sa nastojanjem Pekinga da ograniči sposobnost Vašingtona da angažuje vazdušne snage na velikim udaljenostima.
Američki borbeni avioni u mnogim slučajevima zavise od dopune goriva tokom leta kako bi stigli do udaljenih operativnih zona i ostali dovoljno dugo u njima. Tankeri zato predstavljaju jednu od ključnih karika američke vojne strategije na Pacifiku, gde ogromna rastojanja između baza i mogućih područja dejstava imaju presudan značaj.
Ukoliko bi kineski J-20 zahvaljujući novim radarima mogao da otkriva ove velike avione na širem prostoru, njihove pozicije mogle bi da budu prosleđivane drugim kineskim vojnim jedinicama. Time bi se otvorila mogućnost ugrožavanja operacija dopune goriva, bez kojih bi američki lovci imali znatno manji operativni domet i kraće vreme zadržavanja u vazduhu.
Upravo zbog toga kineski vojni plan ima značaj koji prevazilazi samu modernizaciju jednog tipa lovca. Potencijalno ugrožavanje tankera moglo bi da utiče na organizaciju američkih vazdušnih operacija i sposobnost Vašingtona da održava dugotrajno prisustvo borbene avijacije u udaljenim delovima Pacifika.
Ipak, kineski konstruktori tek treba da reše tehničke prepreke koje stoje pred realizacijom projekta. Ugradnja radara u krila zasad je predlog, a ne već uvedena sposobnost lovaca J-20.
Od uspeha budućih ispitivanja zavisiće da li će ovaj koncept postati deo kineske borbene avijacije i omogućiti joj da ugrozi jednu od najvažnijih logističkih prednosti američkog ratnog vazduhoplovstva.
Autorska prava Webtribune / Tekst / Slika / Video /